Dereiçi'nde yaşanan yoksulluk ve işsizlikten dolayı eğitim istenen seviyede değildir. Bu yüzden mevcut kültür yazılı değil söze bağlıdır. Bu da dini içeriklidir. Kasabada hala devam etmekte olan "Tesbih Çevirme" adeti, bu sözlü kültüre dayanmaktadır. Çünkü çevre beldelerde böyle yaygın tespih adeti yoktur. Son derece iri tespih taneleri etrafına toplanan insanlar, aynı tesbihi 70 kişi 999 kez çekerler ve "Lailahe İllallah" derler. Tam 70 bin kez Kelime-i Tevhid denilmiş olur ve tesbih sona erer. Dualar yapılır ve etli pilav yenilir. Arkasından tatlılar yenir, şerbetler içilir. Bir başka yaşanan sözlü kültür ve adet olarak "SINAT" adeti vardır. Sınat iki anlama gelmektedir. Birinci anlamı (Sınak) yani sınanmış yer, denenmiş yer demektir. İkinci anlamı (SUNAK) yani Allah'a kurban sunmak; her ikisi de uygundur. Çünkü kasabaya 6-7 km. uzakta olan büyükçe bir tepeye kasaba halkı Eylül ayının ilk haftasının Pazar günü çıkar ve o tepenin üzerinde kurbanlar keserler. Bu kurbanların sayısı her yıl değişebiliyor. 60 Kurbanla 200 kurban arasında değişebiliyor.

Yıl içinde kasaba halkının adadığı tüm kurbanlar Allah rızası için aynı gün Sınat tepesinde Topluca kesilip yurdun değişik yerlerinde yaşayan Gederet'liler davet edilerek topluca yeniliyor.

Sınat tepesinde bir evliyanın mezarının olduğuna inanılıyor. Aynı gün bu evliyanın mezarı da ziyaret ediliyor. Son yıllarda Belediyenin öncülüğünde daha organize bir gün yaşanmaktadır. Bu tepenin adı yukarda andığımız sebeplerden dolayı Sınat tepesi olarak anılmaktadır.